nl / en

Museum Arnhem

Entree & Museumwinkel, 2008

Vanuit de destijds nieuwe visie op het museum - waarbij het museum niet louter werd gezien als een statische tentoonstellingsplek maar juist als een dynamisch platform voor kunst en cultuur - ontstond de behoefte om de indeling en routing van het museum opnieuw te definiëren. Door het verplaatsen van de hoofdingang naar de oorspronkelijke centrale plek in het monumentale gebouw ontstond er ruimte voor een volwaardig functionerende entree en museumwinkel.

In de loop van de geschiedenis is het neo-rococo rijksmonument waarin het museum is gehuisvest (door WOII maar ook door verschillende bestemmingsveranderingen en restauraties) veel van zijn karakteristieke ornamenten kwijtgeraakt. Deze zijn alleen nog terug te vinden op oude foto’s en kopieën van bouwtekeningen. Soda refereerde hieraan door delen van bouwtekeningen uit 1880 op te blazen tot als het ware amorfe spookverschijningen en deze weer te geven op displays en glazen wanddelen. Hetzelfde principe pastte Soda toe bij de receptie van de personeelsingang.

 

Museumcafé, 2007

Door de verplaatsing van de hoofdingang onstond er in de door Henket ontworpen aanbouw, ruimte voor nieuwe functies. Er was behoefte aan een flexibele plek die in verschillende segmenten te verdelen was. Ten eerste om een afzonderlijke ontvangst van groepen mogelijk te maken - ook buiten de reguliere openingstijden van het museum. Daarnaast moesten de keuken en de wc's meer ruimte krijgen. Soda ontwierp een andere indeling en een nieuw interieur voor het museumcafé.

Bepalend voor het interieur was de structuur van de aanbouw, die zichtbaar en intact moest blijven, en de prominente schoonheid van het uitzicht. In de materiaalkeuze werd rekening gehouden met het tijdelijke karakter van de architectuur. In het gebouw werd een compact, centraal volume geplaatst waarin een keuken, wc’s en garderobe werden ondergebracht. De buitenzijde van dit volume kon bovendien worden gebruikt als drager van wisselende kunstuitingen/afbeeldingen, met als eis dat deze een signaalfunctie moesten hebben naar de straat toe. Voor de afbeeldingen in de tafelbladen werden delen van bouwtekeningen uit 1880 uitvergroot, uitgesneden en opgevuld met epoxy.

 
 

foto's: Rein van der Zee